„Það er ekki hægt að skattleggja bankana eins og þeir séu ótengdir raunveruleikanum – sérstaklega þegar almenningur á stóran hlut í bönkunum.“
Jónas Hagan viðurkennir að aðildarviðræður feli um leið í sér aðlögun, samherjum sínum væntanlega til lítillar gleði.
„Vel kann að vera að Íslendingar telji fjármunum sínum betur varið við að leggja raflínur í Rúmeníu …“
Misjafnlega málefnaleg er umræðan um Evrópumálin á netinu þessi dægrin. Hún á sér mörg birtingarform.
Nú reynir á það hvort samningsaðilar og ekki síst stjórnvöld eru tilbúin að axla þá ábyrgð sem þau tóku á sig fyrir tveimur árum.
Sífelldar skattahækkanir síðustu ára eru þegar orðnar raunverulegt samkeppnishamlandi vandamál.
„Það sem vekur síðan sérstaka athygli við kostnaðarmat ráðuneytisins er mat á launakostnaði."
AGS væntir þess að ekki takist að skila afgangi af rekstri ríkissjóðs fyrr en árið 2031. Ríkisstjórnin vonast væntanlega til að ESB mæti og bjargi því ásamt öllu öðru.
Við eigum að horfa á Evrópusambandið eins og það er, ekki eins og við óskum að það væri.
Lýðræðisást sumra virðist þannig í raun ekki vera annað, þegar öllu er á botninn hvolft, en dálæti á eigin pólitískri sannfæringu.
Rithöfundasamband Íslands kallar eftir að skattgreiðendur greiði misgóðum listamönnum hærri laun.
Fjölgun opinberra starfsmanna er viðfangsefni Halldórs Baldurssonar þessa vikuna.
Hrafnarnir leggja til að Samkeppniseftirlitið verði fengið til að framkvæma greiningu á kostnaði sveitarfélaga vegna „ótímabærra veðurspáa“.
Þingmaður Samfylkingar virðist telja að íslenska þjóðin skiptist í tvær svipað stórar stríðandi fylkingar: fégráðuga elítu og sauðsvartan almúga.
„Það er alveg sama hversu góð manneskja þér finnst þú vera – það er einfaldlega bannað að fremja skemmdarverk.“